Konijnenopvang

Waarom we gaan stoppen met de opvang.

2011-06-18T13:09:00.000-07:00

Ik weet niet goed waar ik moet beginnen. Er zijn zoveel redenen dat wij besloten hebben om te stoppen. Ik zal eerst de belangrijkste vertellen. Sinds eind april 2008 hebben Wim en ik helemaal geen vrije tijd meer gehad. Een middagje weg kwam niet meer voor en als we bepaalde verplichtingen hadden, moesten we hemel en aarde bewegen, om dat voor elkaar te krijgen. De eerste 2 jaar was dat nog goed te doen, maar toen begon het toch een minpunt te worden. Geen vrije tijd, betekent ook geen enkele manier van ontspanning, Zelfs een boek lezen, of tekenen en schilderen was verleden tijd. Verschillende dingen geprobeerd om ons wat vrije tijd te geven. Al die dingen mislukte en Wim en ik begonnen er echt van te balen, dat ons die rust niet werd gegund.
Wat bij mij ook dwars begon te zitten, is dat mijn eigen dieren eronder gingen lijden. Geitenstal en andere hokken rotten weg, omdat ik geen tijd meer had om ze te schilderen. Mijn zus, die hier ook pony's heeft lopen kenden mijn 16 pony's beter dan ikzelf. Ik ging het enorm missen, de tijd die ik altijd doorbracht met mijn eigen diertjes. Er zijn de afgelopen jaren ook heel wat dieren van mijzelf overleden. De meeste wel van ouderdom, maar ik heb het gevoel dat ik niet fatsoenlijk afscheid van ze heb kunnen nemen. Daar was namelijk gewoon geen tijd voor. Mijn verdriet was er duidelijk wel, maar moest me altijd groot houden tegen de buitenwereld. Voordat je het wist, kon er namelijk weer iemand op de stoep staan, die je dan weer te woord moest staan. Ik kan dit helaas niet meer overdoen en voel me regelmatig schuldig, dat ik niet echt afscheid heb kunnen nemen. Telkens weer krijg je dan een rot gevoel als je aan ze denkt en dat gevoel bleef dan weer een poosje in je lijf zitten
Ik ben te gevoelig ook voor een opvang. Overal trok ik mij wat van aan en liep op een gegeven moment alleen maar te piekeren. Er waren altijd wel konijntjes in de opvang, waar ik me zorgen over maakte. Overdag en in de nacht, was je ermee bezig. Ik merkte aan mezelf, dat dit zo niet langer kon. Mijn kop stond echt op barsten en wist echt niet meer hoe ik dit moest oplossen. Ik ben ook niet iemand, die het snel opgeeft en echt van alles probeer om het konijntje erdoor heen te krijgen. Kijk een spuitje geven lost alles meteen op, maar zo zit ik niet in elkaar. Personen die dit wel doen vind ik, zijn geen mensen die dieren moeten houden. Dat zijn mensen waar het geen geld en tijd mag kosten. Bij mij krijgen ze pas een spuitje, als ik alles al geprobeert heb en zie dat het beestje lijdt. Er zijn nu een aantal mensen, die zich aangesproken voelen, maar jullie moesten eens weten, wat ik al heb moeten aanhoren, sinds ik een konijnenopvang heb. Ook dat is 1 van de redenen, dat we besloten hebben om te stoppen. Het gezeur en het nooit goed kunnen doen volgens veel mensen, breekt je op een gegeven moment helemaal op. Wat ik al meer gezegt heb, ik kan beter met dieren omgaan, dan met mensen. Mensen die me dierbaar zijn, daar kan ik me echt zorgen over maken, waaronder ook een aantal vrijwilligers. Zij zijn ondertussen bijna familie en als het met hun niet goed gaat, zit ik daar echt mee. Weer iets om over te piekeren. Weer iets dat door mijn hoofd speelt, dag en nacht. Ook dat je erachter komt, dat bepaalde personen niet zo zijn, zoals je dacht dat ze waren.. Dat is iets wat me ook enorm kan raken. Al met al ben ik erachter gekomen, dat ik niet geschikt ben om een opvang te runnen. Het gaat ten kosten van teveel dingen, om er nog langer mee door te gaan.
Ik hoop dat jullie nu begrijpen, waarom wij die beslissing genomen hebben. Weet wel dat het me enorm pijn doet. In mijn ogen heb ik gefaald, maar ik kan hier echt niet langer mee doorgaan, het maakt me helemaal kapot.
De konijntjes die nu nog in de opvang verblijven. krijgen natuurlijk de verzorging en liefde die ze o zo hard nodig hebben. Maar Wim en ik hopen wel dat we eind dit jaar alle konijntjes nog een fijn plekje hebben kunnen geven. De [kneusjes] blijven gewoon hier. Die blijf ik verzorgen tot hun laatste adem. Ik kan die ook niet meer afstaan, omdat ik me aan die beestjes ben gaan hechten.

Wim en ik willen iedereen bedanken die ons op wat voor manier gesteund hebben en nog steunen tot de laatste dag.
Zonder die mensen hadden wij het waarschijnlijk al eerder moeten opgeven.
Natuurlijk ook al de mensen die bij ons een konijntje hebben geadopteerd of nog gaan adopteren. Zij geven al die konijntjes een tweede kans.

Het was niet altijd rozengeur en manenschijn, maar ik ben toch blij dat ik tegen het eind van het jaar zo'n 1000 konijntjes een fijn plekje heb kunnen geven. Heb daarom toch niet echt helemaal gefaald.
Ik zal zeker nog wel eens op de blog verschijnen, om te vertellen hoe het hier met alles gaat.

Namens mij en al de nijntjes hartelijk dank voor alles.

Belevenissen in de opvang 5

2011-04-26T07:44:00.000-07:00

Noortje een van de konijntjes waarin ik in de vorige blog verteld heb, dat ze waarschijnlijk zwanger is, heeft op de avond van dinsdag 19 april 5 kleintjes gekregen. Het zijn 5 witte konijntjes, net als de moeder. Dus we hebben nu 5 nestjes, in totaal 25 konijntjes. Zij krijgen straks namen met de letter S. Misschien wel leuk voor jullie om mooie namen te verzinnen en die door te geven aan mij. Het word namelijk voor ons steeds moeilijker om goede bruikbare namen te verzinnen. Nu nog even afwachten of Naomi het bruine hangoortje ook nog kleintjes krijgt.
Op zaterdag zijn er 3 konijntjes geadopteerd, de gelukkigen deze week zijn Coentje, Kenneth en Dirkje. Zij hebben alle drie een leuke partner gevonden. Ook is er op zaterdag een konijntje binnengebracht. Het is een hij en is gevonden aan de kant van de weg op de Oesterdam. We hebben hem Pancho genoemd. Pancho is een zwartbonte halfhangoor. Hij heeft een erg lief karakter en het is onbegrijpelijk dat ze zo'n lief dier aan de kant van de weg dumpen. Binnenkort laten we hem castreren, zodat hij op zoek kan gaan naar een baasje die hem niet dumpt en naar een lief vriendinnetje.

Pancho

Zaterdagmiddag was de tweede entdag en het was weer reuze gezellig. Weer veel exopvangertjes teruggezien en er waren er weer een aantal een heel stuk gegroeid. Hieronder een impressie van de middag.

Onze Benjamin, zeker niet de kleinste.

Carlo krijgt hier zijn prikjes.

Bij Clarissa even aan haar buikje voelen.

Bij Edmond de klitten verwijderen.

Edmond na de knipbeurt.

Eppo de kleinste. Is het geen dotje?

Nageltjes knippen bij Estien.

Bij Jody het zicht controleren. Blijkt niet veel meer te zien uit haar ene oogje.

Tandjes controleren bij Stefano.

Stijn de dierenarts, samen op de foto met zijn naamgenootje.

Helaas hebben wij ook nog op die zaterdag Moby in moeten laten slapen. Het beestje gaf het op en was al half in coma geraakt. Wat hij precies had weten we niet, maar EC was het dus waarschijnlijk niet. Ik was hem al 3 weken daarvoor aan het behandelen, maar ging steeds verder achteruit. Hij verloor snel gewicht, terwijl hij toch at en verzwakte in een rap tempo. Jammer, want het was een hartstikke lief beestje. Ik heb echt mijn best gedaan, maar het mocht niet baten. We denken dat hij al oud was en dat hij daarom niet meer opknapte. Lieve Moby, rust zacht. Ik hoop dat je nu je rust gevonden hebt.

Moby

Op zaterdagavond zijn we dan eindelijk bij Hart v Nederland geweest. Ik vond het wel jammer dat het net voor pasen uitgezonden werd, want iedereen is waarschijnlijk aan het genieten geweest van het lange weekend en hebben het daarom niet gezien. Ik zou het echt heel erg leuk vinden, wanneer jullie op deze blog zouden reageren, als jullie het gezien hebben. Zo kan ik beetje zien of dat er nog mensen gekeken hebben.

Er zijn op dit moment nog niet veel reacties op gekomen. Het zou erg jammer zijn, dat we door het verkeerde tijdstip van uitzenden, een hoop adopties mislopen. De konijntjes verdienen het zo, om een fijn plekje te krijgen. Heb je de uitzending gemist, kun je het alsnog bekijken bij hart v nederland.nl bij uitzending gemist. Ik wacht met spanning op jullie reacties!

De pasen is rustig verlopen en er zijn gelukkig geen gekke dingen gebeurt. Ik heb mijn verplichte nummertje weer opgevoerd [familiebezoek]. Voor mij hoeft dat allemaal niet, laat mij maar lekker thuis tussen de konijntjes bezig zijn, dan ben ik in mijn element. Soms vragen de mensen aan mij, word je dat nu nooit beu, altijd maar met of over de konijntjes bezig zijn. Zeg nou eerlijk, hoe kun je dat nou beu worden. Ik zit liever tussen een grote groep konijnen, dan tussen een kleine groep mensen. Konijnen klagen en zeuren nooit, dat kun je van sommige mensen niet zeggen.

Vandaag hebben we tot onze spijt een dood konijntje gevonden uit het nestje van Noortje. Het lag naast het warme nestje. Waarschijnlijk is het aan de tepel van moeder blijven hangen en heeft de rest niet meer terug kunnen vinden, omdat ze nog te jong is geweest.

De Dierenambulance heeft gebeld. Morgen brengen ze een konijntje binnen. Daarover meer in de volgende blog.

Nou mensen dit was het weer voor deze week. Ik hoop dat het mooie weer aanhoud, alhoewel de natuur wel wat water kan gebruiken. Laat die regen dan maar s'nachts vallen, dan hebben wij er geen last van en de natuur is dan ook weer blij. Iedereen een hele fijne zonnige week toegewenst. Ik ben er weer volgende week. Tot dan.

Belevenissen in de opvang 4

2011-04-19T07:53:00.000-07:00

Het is wat later geworden, dan dat jullie gewend zijn van mij, maar het is op dit moment een gekkenhuis. We hebben namelijk de komende zaterdagen entdagen voor de exopvangertjes en dat brengt weer veel werk met zich mee. Laat ik verder gaan waar ik was gebleven de laatste keer.
Lenore heeft 5 kleintjes gekregen, dat wist ik jullie nog niet te vertellen in de laatste blog. Het zijn 5 schatjes om te zien en moeder zorgt goed voor haar kleintjes. Ze laat het bijna ook niet toe, om haar kinders te bezichtigen. We moeten haar dan echt even apart zetten, want anders kan ze flink uithalen, naar degene die aan haar kleintjes komt. Dit is alleen maar goed, zo kunnen we er zeker van zijn, dat ze haar kleintjes goed verzorgt.
Stijn heeft op woensdag de 6de april weer 20 konijntjes geent. Deze zitten alweer een poosje in de opvang en zijn daarom goed gezond verklaart.
Op zaterdag de 9de april zijn er 7 konijntjes geadopteerd. De gelukkigen zijn Dikkie, Dior, Marieke, Ali B, Utopia, Ivanho en Humphrey. Deze gaan allemaal hopelijk een goede toekomst tegemoet.
Op zondag 10 april zijn er vanuit Belgie weer 12 konijntjes binnengebracht. Over het algemeen zien ze er allemaal goed uit en zijn de meeste nog vrij jong. Er zaten namelijk 2 nestjes van 3 bij, ongeveer van dezelfde leeftijd. Wij schatten ze zo rond de 8 weken. Ook zitten er twee vrouwtjes bij, die hoogstwaarschijnlijk zwanger zijn. Beide zijn dit leuke hangoortjes en vrij aanhankelijk. Als ze kleintjes zouden krijgen, dan is het te hopen, dat de vaders geen wildjes zijn. Hieronder enkele foto's van de nieuwkomertjes.

De zusjes Nikita en Nienke

De broertjes Noel en Nemo

Andere broertje van Noel en Nemo, Nicolas

de 1ste dame die waarschijnlijk zwanger is Naomi.

de 2de dame die zwanger? is Noortje

Ik heb ook wat foto's genomen van moeder Kira en haar kleintjes. Zijn het geen dotjes?

De trotse moeder Kira van 5 beeldschone kleintjes.

Een hoopje nijntjes, die oohh zo lief zijn.

Op maandag de 11de heeft Stijn de nieuwe konijntjes geent. De konijntjes die gisteren zijn binnengebracht zijn allemaal gezond verklaart. Dit maken we niet vaak mee, dat er geen enkel konijntje vanuit Belgie iets mankeert.

Op dinsdag de 12de april brachten mensen een babyhaasje binnen. Ze dachten dat het een konijntje was, een ekster was hem aan het pikken. Ik heb de zorg op me genomen, omdat ik al meer een haasje heb groot gebracht. Straks als hij dan groot genoeg is, zet ik hem bij ons achter in de wei, zodat hij zijn eigen leven kan gaan leiden en op zoek kan gaan naar een partner.

Het haasje, dat ik met de hand aan het grootbrengen ben.

Stijn is op woensdag weer geweest om konijntjes te enten. We zijn nu ruim over de helft met het enten van de konijntjes in de opvang. Tot nu toe nog geen gekken dingen gevonden bij de konijntjes. Ook Angelique is vandaag geweest, om haar konijntjes te laten enten. Ze heeft Caitlin[exopvangertje] hier achtergelaten om er een rammetje aan te koppelen. De keuze is gevallen op Lover en die keuze is ook bevallen bij Caitlin. Het ging gelijk goed tussen de twee en zijn vrijdag 15 april al saampjes naar huis gegaan.

Koppeling van Lover en Caitlin

Zaterdag 16 april zijn er 3 konijntjes geadopteerd, namelijk Hector, Kingsley en Herma. Ook zijn gaan een zonnige toekomst tegemoet samen met hun nieuwe partner.

Om 1 uur die middag startte de eerste entdag voor exopvangertjes. Er waren 60 konijntjes opgegeven, waarvan er 58 zijn geweest. Het was reuze gezellig en ik kijk er elk jaar weer naar uit. Je ziet dan al die exopvangertjes weer eens terug, die ik tot nu toe nog allemaal bij naam kan noemen. Ik ben bang dat het mij volgend jaar waarschijnlijk niet meer zal lukken, omdat er toch elk jaar weer zo'n 350 nieuwe konijntjes bijkomen. De aanmeldingen dit jaar zijn enorm, vergeleken bij de afgelopen jaren. Zaterdag de 23ste staan er ook weer 60 en dan op de 14de mei staan er ook al ruim 50. Voor deze dag kunnen de mensen zich nog aanmelden. Hieronder foto's van de entdag van 16 april. Dit zijn natuurlijk niet alle konijntjes die geweest zijn, maar om aan jullie te laten zien hoe het op zo'n entdag het er aan toe gaat. BEREGEZELLIG.

Bij Odette de nageltjes knippen.

Een konijntje uit ons allereerste nestje Andy.

Het fotomodel Erica.

De stoere bink Daantje.

Emmy die enorm gegroeid is, nadat ze geadopteerd is.

Bij Inge in haar bekje kijken.

Fleur is ook een flinke dame geworden.

Otto krijgt hier zijn prikjes.

Bij Peerke even zijn buikje voelen.

Het was een hartstikke leuke dag en ik kijk alweer uit naar 23 april. De volgende 60 konijntjes komen dan weer voor hun prikjes.

Op zaterdagavond kreeg ik het droevige bericht dat Boefie is overleden. Dit was van iedereen de lieveling toen hij nog in de opvang zat. Boefie was hier geboren met nog 9 andere broertjes en zusjes. Hij was degene die het aanhankelijkste was en altijd in was om eens lekker geknuffeld te worden. Boefie is waarschijnlijk overleden van schrik. Er bleek namelijk een roofvogel in de tuin te zitten, waar hij waarschijnlijk enorm is van geschrokken. Zijn vriendinnetje Flo is zondag naar hier gebracht, omdat ze hem toch wel miste. Ze was heel gestresst en begon al minder te eten. We gaan aan haar Eli koppelen, zodat ze niet lang alleen hoef te zijn.

Boefie samen met Flo. Lieve lieve Boefie rust zacht, we gaan je enorm missen.

Je blijft mijn lieve manneke voor altijd.

Zondagochtend is SBS6 geweest om opnames te maken voor Hart van Nederland. We wilde namelijk de aandacht vestigen op het toenemende aantal konijntjes die gedumpt worden. De afgelopen jaren is dat aantal duidelijk toegenomen en we proberen op deze manier, de mensen ervan te weerhouden hun konijntje te dumpen. Duidelijk de gevaren daarvan verteld en nu maar hopen, dat heel veel mensen er naar kijken en misschien beseffen dat het voor het konijntje zeker niet zonder gevaren is om vrij in de natuur gezet te worden. Ook hopen wij natuurlijk, dat de mensen voortaan naar een opvang gaan om konijntjes te adopteren ipv naar een dierenwinkel. Wanneer en in welke uitzending dat het uitgezonden word, konden ze helaas niet zeggen. Ze hebben beloofd, dat het komende week uitgezonden word. Ik krijg van tevoren een belletje.

Maandag heb ik Flo gekoppeld aan Eli. Gelukkig ging dit allemaal goed en heeft Flo niet lang alleen hoeven te zitten. Ze begon ook weer gelijk beter te eten en hupt weer vrolijk door de ren.

Hieronder nog een leuke foto van het nestje van Hint. Jammer genoeg zijn het wel halfwildjes, maar we gaan toch proberen om ze te socialiseren. Zeg nou eerlijk, het zou toch zonde zijn, als die straks geen fijn plekje zouden kunnen krijgen, omdat ze niet tam zijn. Duimen allemaal dat we goede resultaten behalen met deze 4 mopjes.

Het zijn 4 van deze prachtige plaatjes.

Nou dit was het weer. Het was weer een heleboel wat ik te vertellen had en misschien ben ik nog wel wat dingetjes vergeten, maar ik probeer elke week jullie toch op de hoogte te houden over het wel en wee hier in de opvang. Ik ben er hopelijk weer gauw. Tot dan allemaal.

Belevenissen in de opvang 3

2011-04-05T08:35:00.000-07:00

Afgelopen dinsdag is er een Duitse hangoor binnengebracht. Deze mensen hadden het konijn bij de buren uit de tuin gehaald, omdat die met de noorderzon waren vertrokken. Ze hadden alle dieren zo achtergelaten, zonder eten en drinken. We hebben hem Moby genoemd en het is een schat van een konijn. Maar dat zijn de meeste Duitse hangoren. We laten Moby nog even hier bekomen, van al de stress van de afgelopen dagen. Ook had hij wat diarree, waarschijnlijk ook van de stress, want dat is nu al een stuk minder. Terwijl ik dit zit in te tikken, word ik geroepen door Arianne. Moby heeft EC verschijnselen. Gelijk gaan kijken en ja hij sleept met zijn achterhand en valt soms om. Dus hem maar gaan behandelen en in de ziekenboeg gezet. Voorlopig komt Moby dus niet op de site. Behandelen tegen EC gaat zowiezo 3 maanden duren en dan maar hopen dat hij er van geneest.

Moby

Diezelfde dinsdag word er ook een konijntje van ongeveer 4 weken binnengebracht. De poes was ermee aan komen zetten en had het konijntje in de woonkamer weggelegd. Het is een klein zwart manneke, die andijvieblaadjes heerlijk vind. Brokjes wilde hij niet eten. De andere dag was hij slapjes en heb Wim gelijk om vloeibaar eten gestuurd. Helaas is het kleintje gestorven terwijl Wim om voedsel reed. Ik denk dat het toch allemaal teveel voor hem is geweest. Het is natuurlijk ook niet niks, om in een bek van een kat te belanden en daarna in een vreemde omgeving gezet te worden.
Stijn heeft op dinsdag weer 10 konijntjes geent, ze zijn allemaal gezond verklaart en kunnen na castratie en mogelijke geboortes op de site.
Op woensdag weer 2 konijntjes binnengebracht, gevonden aan een bosrand in Ossendrecht. Waarschijnlijk 2 zusjes van elkaar, 1 zwartbont voskonijntje en een gewoon zwartbontje. Er blijken daar nog meer konijntjes rond te lopen, allemaal zwartbont van kleur. De mensen die deze twee gebracht hebben gaan proberen er nog meer te vangen. De twee dametjes hebben we Maxima en Marilene genaamd. Zij moeten even een maandje in de opvang blijven, om te zien of ze geen nestje krijgen.

Maxima en Marilene

Op vrijdag weer een konijntje binnengebracht, deze keer gevangen met een vangkooi. Dit is ook weer een dame, wij noemen haar Miranda. Ook zij blijft een maandje bij ons, om te zien of ze moeder word. We denken haast van wel, want ze heeft een volle buik en haar tepeltjes zijn opgezet.

Miranda

Op zaterdag zijn er 3 konijntjes geadopteerd, namelijk Doutze, Brittany en Bud. Ook zijn er 2 konijntjes gereserveerd Ali B en Utopia. Die moeten we volgende week aan elkaar koppelen en worden als het klikt volgende week zaterdag opgehaald.
Gisteren zijn de kleintjes geboren van Miranda, in totaal 6 stuks. Gelukkig zat ze in de opvang en zijn ze niet in het wild geboren. We hebben Ali B en Utopia gekoppeld, met deze twee gaat het erg goed. Eerst wat achter elkaar aan rennen, daarna om en om rijden op elkaar, maar ze waren het al snel over eens dat ze samen wilde blijven en liggen nu al lekker bij elkaar.

Nestje van Miranda

Koppeling van Ali B en Utopia

Vandaag weer een nestje geboren. Nu heeft Leila een konijntje vanuit Belgie kleintjes gekregen. Ik weet nog niet hoeveel het er zijn, want we laten ze de eerste dag altijd eventjes met rust. Binnenkort hier meer over. We hebben dus nu op de teller 4 nestjes staan, buiten de kleintjes van Leila zijn het er in totaal 15. Nu maar hopen dat ze allemaal redelijk tam zijn, zodat we ze straks allemaal een fijn plekje kunnen geven.
Nu even een nieuwtje. Door een anonieme tip van iemand die gereageerd heeft op de blog over dat wij geen afstand-konijntjes meer aannemen, hebben wij het roer weer omgeslagen. Voortaan gaan wij de afstand-konijntjes met foto op onze site zetten. Deze konijntjes blijven zolang bij hun huidige baasje, totdat iemand reageerd op het konijntje. Dan kunnen de mensen het konijntje naar de opvang brengen en kunnen de nieuwe baasjes het konijntje adopteren. Op onze homepage word het wat duidelijker uitgelegd, dit is vanaf morgen te zien en binnenkort zet ik alles onder het kopje informatie. Ik hoop dat het op deze manier gaat werken, zodat we weer alle konijntje een fijn plekje kunnen geven.
Hieronder een foto van Dora. Ze geniet echt van alles, op deze foto is haar bak net schoongemaakt. Ze vind het heerlijk om dan lekker onder het stro te kruipen.

Dora aan het genieten.

Dit was het weer voor deze week. Volgende week ben ik er weer, tot dan allemaal.

Belevenissen in de opvang 2

2011-03-28T12:35:00.000-07:00

Afgelopen week zijn er 8 mannetjes gecastreerd. De castraties zijn allemaal goed verlopen en ze zijn vanaf nu allemaal tot exrammetjes benoemd. Over 14 dagen komen ze met foto op onze website te staan. Er zitten weer hele leuke bij.
Ook is het konijn Dora aan haar gebitje geholpen. Haar snijtanden zijn verwijderd en haar kiesjes zijn recht gemaakt. Dora is een konijn met veel problemen, toen ze was binnengebracht is de ze andere dag al geopereerd. Ze had een groot abces bij haar oog. De dierenarts had toen een drain aangelegd en ik moest haar 2 x per dag spoelen. Hiervan was ze weer helemaal opgeknapt, maar nu hebben ze weer een groot abces aan haar kaak verwijderd. Ze hebben nu een opening van 2 cm gemaakt en ik moet ze nu weer 2x per dag spoelen. Dit moet ik 3 weken doen. Dit konijn zal waarschijnlijk nooit meer herplaatst kunnen worden, omdat ze met dit probleem zal blijven kampen. Ik heb haar al in mijn hart gesloten, want ze is enorm lief en laat mij gemakkelijk haar kaakje spoelen. Ook toen met haar oog was ze heel makkelijk en het lijkt wel of ze mij dankbaar daarvoor is. Een ander konijn zou al op de vlucht slaan als ze me zien aankomen, maar zij laat het gewoon allemaal gebeuren en na de spoelbehandeling geeft ze mij een grote kroelbeurt. Het is zo ontzettend jammer dat bijna alle lieve konijntjes altijd iets moeten mankeren. Ik had haar echt een heel fijn plekje gegund, maar dat zit er voor haar helaas niet in. Reden temeer om haar hier heel veel aandacht te geven, zodat ze toch niet teveel moet missen. Ze loopt nu lekker los in de ziekenboeg en is altijd weer blij, als er iemand haar gezelschap komt houden. Gelukkig zijn er ook nog andere konijntjes, die in de ziekenboeg verblijven, zodat ze nooit echt alleen zit. Hieronder foto's van haar kaak en van Dora zelf.

Was erg moeilijk om de kaak duidelijk op de foto te krijgen. De wond zit namelijk ver onderaan.

Op deze foto is redelijk goed te zien, hoe groot de wond is.

Op deze foto's is Dora te zien, vanaf de mooie kant. Het is echt een prachtig en erg lief konijn.

Zoals je ziet, heeft ze wel soortgenootjes waar ze bij aan kan wippen.

Vorige week heeft de dierenambulance een konijntje binnengebracht. Het is een rammetje en we hebben hem Lutiano genoemd. Het is een dotje en word binnenkort gecastreerd en geent. Daarna verschijnd hij op onze website, zodat hij op zoek kan gaan naar een lief vriendinnetje.
Leontine een zwartbont konijntje vanuit Belgie, [die vorige week zondag samen met nog 9 andere konijntjes is binnengebracht] heeft jonkies gekregen. Helaas zijn ze alle drie dood geboren. Waarschijnlijk van al de stress, die ze de afgelopen tijd heeft meegemaakt. Moeder maakt het gelukkig goed, maar is nog erg schuw. Wij hebben het vermoeden, dat dit konijntje in het park geboren is en dat ze zelf ook nog erg jong is. Dat zou ook een reden kunnen zijn, dat haar kleintjes allemaal dood geboren zijn. We hopen dat ze nog wel wat tammer word, zodat voor haar straks ergens een fijn plekje kunnen gaan zoeken.
Vorige week zijn er ook weer 10 konijntjes geent, deze zijn allemaal gezond verklaart.
Ook naar Lancelot, het magere konijntje van vorige week heeft Stijn gekeken. Hij zit altijd met zijn voorpootjes gekruist. Stijn denkt dat hij misschien een botbreukje heeft gehad en dat dat nu scheef aan elkaar is gegroeid. Hij heeft er op zich geen last van, alleen als je zijn pootje naar achteren duwt. Ook bleek hij wormpjes te hebben en dat verklaart waarom hij zo mager is. Hij krijgt van mij nu een wormkuurtje van 7 dagen en er gaan dan, als het goed is weer grammetjes aankomen.
Afgelopen zaterdag zijn er 3 konijntjes geadopteerd namelijk Zwabber, Diewertje en Eileen. Eileen is een konijntje dat nog niet op de website stond. Als je graag wilt zien hoe ze eruit ziet, dan kun je dat zien vanaf as woensdag op onze site. We hebben namelijk al foto's binnengekregen van haar bij haar nieuwe vriendje Hummel, de bruinbonte hangoor ook een exopvangertje. Diewertje en Zwabber zijn beide verhuisd naar Limburg. Zwabber naar Kerkrade en Diewertje naar Heerlen.
WE HEBBEN HEM EINDELIJK! Je zal denken, waar heeft zij het nu weer over? Er liep al een paar weken een wild konijntje in onze Teletubbietuin. We zagen hem telkens vanuit mijn keukenraam en zagen ook dat hij telkens met mijn grote dames bezig was. Wat wij ook zagen is dat het konijntje flink toegetakeld was. Verschillende pogingen gedaan om hem te pakken, maar zodra hij ons in de gaten kreeg, dook hij onder de grond. Toen met een vangkooi geprobeerd. We keken dan in welk hol hij in kroop en zetten daar de vangkooi voor. Maar nog geen uurtje later, tippelde hij weer door de tuin. Zo zijn we dagen bezig geweest. Alle andere holen dicht gemaakt en bij het hol waar hij ingekropen was, weer de vangkooi geplaats. Weer liep hij na een poosje in de tuin. Tot vanmiddag, na een poging met de vangkooi, is Arianne met vangnet hem gaan vangen. Doordat alle holen dicht waren gegooid en bij het laatste hol de vangkooi stond, vluchte hij in een van de hokken. Dat was niet zo slim van hem, want Arianne heeft snel het hok afgesloten. Hij ziet er belabberd uit, heeft flinke wonden en zat onder de vlooien. We hebben de wonden schoon gemaakt en hem een antibioticaprik gegeven. Stronghold tegen de vlooien op hem gespoten en hem in een kooi in de quarantaine gezet. We gaan hem nu eerst helemaal laten genezen en zetten hem na castratie maar bij de rest van onze wildjes. Nu moeten we nog afwachten of Macho niet mijn dames heeft bevrucht, want dat zou een enorm fiasco zijn. Dus het worden nog 32 spannende dagen. We hopen eigelijk allemaal, dat hij veel te klein is om mijn grote dames te bevruchten. Is hij niet te klein, dan bestaat er een grote kans dat hij dus 4 van mijn dames heeft bevrucht. Wil AUB iedereen duimen voor ons, dat we door Macho geen gezinsuitbreiding krijgen. Ik hou jullie hierover op de hoogte. Nou mensen dit was het weer voor deze keer. Tot de volgende blog.

Belevenissen in de opvang 1

2011-03-21T12:18:00.000-07:00

Afgelopen week is mijn Teletubbiewei ingericht. Eerst zaten er alleen de konijnen, in totaal 6 stuks, maar nu zijn de Teletubbies gearriveerd. Voor sommige waren dat eerst een vreemde wezentjes, voor de meeste niets bijzonders. Op deze gezellige boel kijk ik uit, als ik aan de aanrecht sta in de keuken. Het is prachtig om te zien, hoe ze daar zich lekker uitleven en op z'n tijd languit gaan. Op elkaar, naast elkaar het maakt allemaal niet uit. Soms is het zelfs een grote hoop konijn, die dan lekker liggen te dutten.

Hierboven een klein overzicht van de Teletubbie wei.

De eerste kennismaking met de teletubbies.

Belle vond wel dat dit wezentje een kusje verdiende.

Er is afgelopen week ook nog iets ergs gebeurd. Vanity het konijntje dat EC heeft gehad, maar daar helemaal van was opgeknapt is gestorven aan een flinke baarmoederontsteking. Ik was ze al een tijdje aan het behandelen met antibiotica, omdat we dachten dat ze een blaasontsteking had. Nu bleek het dus een baarmoederontsteking te zijn. Ik vind het heel erg, want Vanity had een plaatsje in mijn hart veroverd. Ik had haar namelijk vorig jaar 3 maanden behandeld voor EC en heeft toen ook nog een tijdje bij mij binnen geleefd. Je bouwt dan toch een band met haar op. Vanity bleef erg schuw, maar was altijd even vriendelijk tegen mij en ze was erg lief. Daarom heb ik toch wel verdriet om haar nu ze er niet meer is. Je probeert je niet te binden aan een konijntje, maar als je de konijntjes moet behandelen, omdat ze ziek zijn is dat heel erg moeilijk. Lieve Vanity rust zacht, je hebt een plaatsje in mijn hart, voor altijd.

Op deze foto, zat Vanity bij mij binnen en was druk in de weer met stro.

Afgelopen zondag zijn er weer 10 konijntjes vanuit Belgie binnengebracht. Deze zijn allemaal gevangen in een recreatiepark. Daar worden ze door toedoen van Katja nu gevangen met vangkooien, voorheen werden ze gevangen door fretten en gewoon doodgeschoten. Ze worden nu dus gevangen met vangkooien, maar als ze gevangen zijn, moeten ze wel gelijk opgehaald worden. Dit is een groot probleem, want regio Antwerpen heeft maar 1 opvang en die is niet zo groot. Er zitten ook nog steeds zo'n

30 a 40 konijntjes in Antwerpen in een noodopvang. Ook die moeten daar zo snel mogelijk weg, omdat ze daar geen medische zorg krijgen. Jammer genoeg kunnen wij ze niet allemaal tegelijk aannemen, omdat onze quarantaine niet groot genoeg is. We kunnen ze maar met 10 tegelijk laten komen, zodra de quarantaine weer vrij is kunnen er weer 10 gebracht worden. Ook onze centrale opvang begint vol te geraken en onze buitenrennen ook. Waar gaat dit naartoe, want nu is het nog geen zomer. De konijntjes die nu zijn binnengebracht, zien er allemaal redelijk uit op eentje na. Dit zwartbont hangoortje is ontzettend mager. We hebben hem in de ziekenboeg gezet, zodat hij lekker warm zit en zijn energie niet hoeft te verbruiken, om zich warm te houden. We hebben hem Lancelot genoemd en het is echt een dotje. We kunnen voor de rest niets aan hem vinden, waardoor hij zo mager kan zijn, dus ik denk dat we hem lekker moeten gaan verwennen met eten. Hieronder een foto van Lancelot, zoals hij nu is. Binnenkort hoop ik wat foto's te kunnen laten zien, waar hij weer een lekker gezond manneke is.

Is het geen dotje?

Vandaag hebben we 2 nestjes gevonden. Het eerste nestje is van Hint, een konijntje vanuit Belgie. Zij heeft 4 kleintjes gekregen, deze zijn al een paar dagen oud. Zij had haar nestje goed verstopt. Het tweede nestje is van Kira, zij is vorige week binnengebracht door de Dierenambulance. Kira heeft 5 kleintjes gekregen, die zijn waarschijnlijk afgelopen nacht geboren. Zo zijn er in 2 dagen tijd dus 19 konijntjes bij gekomen. Nu maar hopen dat de jonkies geen halfwildjes zijn. Zodra de kleintjes een week of twee zijn, komen ze met foto op de blog. Zoals je ziet is er weer heel wat gebeurt in 1 week tijd. Ik hoop dat ik vanaf nu elke week jullie weer op de hoogte kan brengen over het wel en wee van de opvang. Mocht je een tijdje niets van me horen, weet dan dat ik het ontzettend druk heb en geen tijd heb, om wat in de blog te schrijven. Tot gauw en iedereen een hele fijne, zonnige week toegewenst.

Even iets rechtzetten

2011-03-15T05:27:00.000-07:00

Ik wil even via de blog reageren op al die mensen die commentaar leveren over dat wij geen afstandskonijntjes meer aannemen.

Volgens die mensen werken wij het in de hand, dat er nog meer konijntjes gedumpt worden, omdat ze hun konijntje niet meer naar hier kunnen brengen.
Wij zitten met een groot aantal gedumpte konijntjes, die wij zowiezo altijd aannemen. De opvang zit al sinds eind vorig jaar vol met deze gedumpte en verwaarloosde konijntjes. We hebben dus geen plek om afstands konijntjes bij ons te plaatsen. De mensen die zich aanmelden voor afstand van hun konijntje komen dan op een lijst te staan. Zodra er dan weer plekjes vrij waren, konden de mensen hun konijntje brengen. Die lijst werd alsmaar langer en langer, maar plekjes vrij kwamen er niet. We geraken namelijk steed voller door de gedumpte konijntjes en adopties waren er bijna niet. Wat krijg je dan, dat de mensen op de lijst ook hun konijntje gaan dumpen, omdat ze niet lang willen wachten. Zoals het nu op dit moment gaat, kunnen wij voorlopig de bestaande lijst nog niet plaatsen. Nu spreek ik over een 20 tot 30 tal konijntjes. Ook zitten er nog een 40 tal konijntjes in Belgie te wachten op vrije plekjes hier. Deze konijntjes zijn allemaal gevangen in parken en leven daar nu in een noodopvang. Deze moeten zo snel mogelijk deze kant opkomen, omdat ze daar geen medische hulp krijgen en de verzorging ook nihil is.
Dus hebben wij eind februari rond de tafel gezeten met de vraag, hoe lossen we dit op. We zouden via de oude weg door kunnen gaan, maar kunnen de mensen die hun konijntje op de afstandslijst laten zetten geen garantie geven dat ze ooit aan de beurt komen, of de manier zoals we het nu doen.
Al degene die mij een reactie gestuurt hebben over dit onderwerp, willen die dan even de oplossing geven.
Wat kunnen we doen, waar doen we goed aan. Ik weet uit eigen ervaring, dat de mensen niet lang willen wachten en dat je constant gebeld en gemaild word met de vraag, wanneer kunnen jullie ons konijntje opvangen. Wat moet ik dan tegen die mensen zeggen, moet ik die valse hoop geven? Op dit moment nemen wij eerst de konijntjes aan die ons het hardste nodig hebben, en dat zijn de dumpertjes.
Iedereen die dit leest en denkt de oplossing te weten, reageer aub. Ons streven is ook om alle konijntjes op te vangen, die ons nodig hebben, maar het moet wel te realiseren zijn. Ik en de vrijwilligers hebben ook maar 24 uur op een dag en ik weet onze opvang is groot, maar ook die geraakt vol. Als mensen eerst eens zouden nadenken, voordat ze konijntjes aanschaffen, dan zouden wij nu niet met dit probleem zitten.
Dus mensen WEET JE DE OPLOSSING? REAGEER DAN via deze blog of email.
Ik kijk uit naar de reacties.

Paula en heel veel wachtende konijntjes.

Eindelijk weer wat tijd voor een update

2011-03-01T13:07:00.000-08:00

Het heeft een poosje geduurd, maar eindelijk heb ik weer wat tijd om jullie op de hoogte te brengen over het wel en wee in de opvang. Zoals de meeste van jullie wel gelezen hebben, hebben Wim en ik de maand december rust genomen. Dit hadden we beide hard nodig, na een heel bewogen jaar. De konijntjes zijn natuurlijk goed verzorgd die maand door mij en de vrijwilligers, maar voor de rest waren wij niet bereikbaar en heb ik echt de rust genomen die ik oh zo hard nodig had. Ik zal even een kort verslag van 2010 geven. zodat jullie kunnen lezen hoe het afgelopen jaar is verlopen. Er zijn 292 konijntjes binnengekomen, waarvan er 290 een nieuw plekje hebben gekregen. Helaas zijn er in 2010, 19 konijntjes in onze opvang overleden. Dit doet telkens weer pijn en ik heb daar nog steeds na al die tijd veel moeite mee. Ook al zegt onze dierenarts Stijn, dat ik alles voor ze gedaan heb om ze erdoor heen te krijgen. Ik zoek de schuld altijd bij mezelf. Gelukkig hebben we nu de verwarmde ziekenboeg, want anders was ik er waarschijnlijk nog meer verloren. De ziekenboeg waar ik ontzettend blij mee ben is geopend op 11 september 2010 tijdens onze open dag. Zoals de meeste van jullie wel weten, was 2010 ook voor mij een heel verrassend jaar. Ik ben namelijk dierenheld geworden en vlak daarna genomineerd voor Brabander van het jaar. Dit ben ik niet geworden, maar dat vond ik niet zo erg hoor. Ik was namelijk na het dierenheldgebeuren, echt de media beu. Misschien vinden jullie dat raar, maar ik ben niet zo iemand die graag in de publiciteit staat. Ik heb het allemaal doorlopen puur en alleen, om de konijnenopvangs in de spotlights te zetten. Dat is me gelukt, want de dierenbescherming geeft vanaf dat moment veel meer aandacht aan konijnen en knaagdieren. Ik wil nogmaals iedereen bedanken die op mij gestemt hebben, want zonder jullie was het mij natuurlijk niet gelukt. Het was een bewogen en een verrassend jaar, maar ik had het voor geen goud willen missen. Namens de konijntjes en mijzelf wil ik ook iedereen bedanken, die op wat voor manier heeft bijgedragen er een geslaagd jaar van te maken.
Wij zijn 2011 met een frisse start begonnen en er zijn wat dingetjes veranderd. De openingstijd en telefoontijden zijn veranderd en mailtjes beantwoorden heb ik ook ingekort. Dit was gewoon nodig, omdat ons priveleven op de oude wijze helemaal verdwenen was. Wat ik ook enorm miste was wat ontspanning, door bv met mijn andere dieren te knuffelen en gewoon eens een avondje op de bank hangen. Ik stond s'ochtends om half 7 op en s; avonds vaak pas om half 1 naar bed. Ik was dan constant met de konijntjes bezig en ik bedoel daar niet lijfelijk mee maar alles wat daarom heen draait. Telefoontjes en mailtjes beantwoorden, de administratie, website up to date houden etc etc. Dit kon zo niet langer meer, want ook de konijntjes vertroetelen daar had ik geen tijd meer voor. Wim en ik zijn toen rond de tafel gaan zitten, om te bespreken hoe nu verder? Zodoende hebben wij die veranderingen aangebracht en tot nu werkt het. Ik moet ook eerlijk toegeven, dat het mij ook beter bevalt en dat ik nu weer beter slaap, wat het laatste half jaar ook erg moeilijk was.
In januari kregen we vanuit Belgie weer gedumpte konijntjes binnen. Ook de Dierenambulance bracht konijntjes binnen, allemaal dumpertjes. We hebben ook wat konijntjes aangenomen van de afstandslijst, maar dat waren er niet veel. Het probleem, waar wij telkens weer mee te maken krijgen stak weer de kop op. Wij krijgen namelijk zoveel dumpertjes binnen, dat we al vrij snel weer met heel veel konijntjes in de opvang zaten. Konijntjes die op de afstandslijst stonden en staan, moeten daarom weer even in de wacht. Wij nemen namelijk dumpertjes altijd aan, omdat die ons zo hard nodig hebben. Dit gaat dan ten koste van de konijntjes op de afstandslijst. De konijntjes vanuit Belgie daar hadden er verschillende gezondsheidsproblemen van en dus moesten we daar onze tijd in gaan steken. Ze zijn intussentijd allemaal weer opgeknapt, de mannetjes gecastreerd en de dames hebben gelukkig geen kleintjes gekregen. Binnenkort komen ze op onze site te staan, zodat ze geadopteerd kunnen worden.In Januari zijn er ook nog wat gevonden konijntjes binnengebracht.
In februari weer 12 konijntjes vanuit Belgie binnengekregen. Gelukkig waren die niet zo gehavend als de vorige, alleen de gebruikelijke dingetjes, zoals vlooien en wat vechtwondjes. Er zit wel een hangoortje tussen, die maar halve oortjes meer heeft, door het vechten waarschijnlijk met andere konijntjes. Gelukkig zien de oortjes er goed uit en zitten er geen abcessen of ontstekingen. Zij zitten op dit moment nog in quarantaine, maar binnenkort worden ook daarvan weer de mannetjes gecastreerd en we moeten natuurlijk nog even afwachten of die dames geen nestjes krijgen. De adopties van de konijntjes verloopt maar matig en daardoor blijft de opvang vol zitten en komen er alleen maar konijntjes bij en gaan er noemenswaardig geen konijntjes naar nieuwe baasjes. We hopen dat als het straks beter weer word, dat dan die wachtende konijntjes weer een fijn plekje krijgen. Eind februari hebben we met z'n alle weer rond de tafel gezeten, nu betreft het grote aantal dumpertjes die we binnen krijgen. We hebben toen besloten om geen afstandskonijntjes meer aan te nemen, zodat we ons helemaal kunnen gaan richten op de dumpertjes en verwaarloosde konijntjes. Wij willen met z'n alle ons daar 100% voor gaan inzetten, omdat die konijntjes meestal medische zorg en heel veel aandacht nodig hebben. Ons doel is dat al die dumpertjes weer een lief vriendje/vriendinnetje en baasje krijgen en dat ze kunnen ervaren, hoe het ook kan. We hopen dat ze dan snel hun slechte ervaringen kunnen vergeten en een betere toekomst tegemoet gaan.
Dit was het weer voor deze keer. Ik hoop dat ik wat vaker een update kan geven en dat ik iedereen kan overtuigen, dat wij gewoon met ons doel doorgaan en dat is zoveel mogelijk konijntjes een tweede kans geven.
Heel veel liefs van Paula en al de nijntjes

Bedankje voor de baasjes van exopvangertjes

2010-11-08T12:24:00.000-08:00

De afgelopen maanden heb ik het erg druk gehad. Het begon begin juni toen de bouw van de nieuwe ziekenboeg is gestart. Vlak daarna zijn we gestart met de voorbereidingen voor de open dag, dit had nog heel wat voeten in aarde. Op 11 september was het dan zo ver en het is een fantatische dag geworden. Daarna kwam de nominatie voor dierenheld, dat ook weer heel wat tijd in beslag nam. Als klap op de vuurpijl werd ik dus Dierenheld 2010. Dit hield in veel media en dus ook weer tijd. Wat ook de hele zomer doorging, was natuurlijk de binnenkomst van konijntjes. Door dit alles ben ik een heel eind achterop geraakt met mailtjes te beantwoorden. Normaal stuur ik altijd een mailtje terug aan de mensen die foto's of berichtjes sturen over exopvangertje, maar ik ben daar niet aan toe gekomen de afgelopen maanden. Ik wil graag iedereen hartelijk danken voor die mailtjes en ik hoop dat jullie begrijpen dat ik die achterstand niet meer kan inhalen. Ook met mijn administratie loop ik een eind achter en ben daaraan vorige week eindelijk weer mee kunnen starten. Voorlopig kan ik dus niet iedereen persoonlijk bedanken voor de berichtjes en foto's. Ik hoop echter wel dat u wel die mailtjes blijft sturen. Ik wil namelijk wel heel erg graag op de hoogte blijven over al mijn exopvangertjes. Nogmaals iedereen HARTELIJK DANK. Blijf aub mailtjes sturen over al mijn exopvangertjes, ik kijk er altijd weer naar uit.

Dierenheld 2010

2010-10-06T12:54:00.000-07:00

Op 4 oktober was het dan eindelijk zo ver. We zijn in de middag vertrokken naar Amsterdam, met wij bedoel ik mijn man Wim, mijn steun en toeverlaten Arianne en Inge en niet te vergeten onze lieve chauffeur Dick. Zonder Dick waren we waarschijnlijk niet op de plaats van bestemming gearriveerd. We zijn vanaf centraal station met een canalhopper naar de Rode Hoed gebracht. Dit boottochtje door de grachten van Amsterdam was prachtig, want de zon ging net onder en de lichtjes waren aan. Bij de Rode Hoed werden we hartelijk ontvangen en er hing een gezellige sfeer. Om 8 uur begon het gala en dit was ook tot in de puntjes verzorgd. Op de avond werden de filmpjes nogmaals vertoont van de 5 genomineerde. Tussen de filmpjes door kregen heel veel mensen een lintje opgespeld, omdat ze iets goeds hadden gedaan voor dieren. Dit liep uiteen van een vogeltje redden tot aan een paard toe. Ook ik kreeg zo'n lintje. Tussen de bedrijven door was er een man die leuke grappen maakte over de personen die een lintje hadden gekregen. Zijn naam ben ik helaas vergeten, maar hij was erg goed. Toen kwam het moment van de waarheid, om kwart voor 10 werd de uitslag bekend gemaakt. DIERENHELD 2010 IS GEWORDEN PAULA HERMUS UIT ROOSENDAAL! Nou ik kan jullie niet beschrijven wat er dan door je heen gaat. Eerst is er ongeloof, daarna blijdschap en daarna moet je je tranen bedwingen. Wat er daarna allemaal gebeurt is is ongelooflijk, van alle kanten worden er foto's gemaakt, je word door iedereen aangesproken en vragen naar je reactie. De media zit er gelijk bovenop. Het is me gelukt, de konijnenopvangen zijn nu bekend. Er is nu weer een stukje hoop dat er door heel Nederland konijntjes worden geadopteerd bij opvangen.

Ik zeg wel het is me gelukt, maar dit had natuurlijk niet zonder uw stem gekunnen. Ik wil daarom ook iedereen hartelijk danken die hun stem op mij hebben uitgebracht. Mede dankzij u is er weer een toekomst voor al die konijntjes die nu in een opvang zitten. Na het gala heb ik een uitgebreid gesprek gehad met de directeur van de Dierenbescherming. Zij gaan in de toekomst meer aandacht besteden aan de volle konijnenopvangs. Dit doet mij erg goed, want zeg nou eerlijk er werd veel aandacht besteed aan de honden en katten, maar aan konijntjes niet. We zijn rond kwart over 11 vertrokken uit Amsterdam en waren rond half 1 thuis. Eerst mijn rondje nog gedaan door de opvang, daarna emails gelezen. Er waren toen al veel felicitaties binnen. Om 2 uur ben ik naar bed gegaan.

De andere dag was het een gekkenhuis hier. Heel veel telefoontjes van mensen die mij feliciteerde en interviews moeten geven aan dagbladen en radio. De emails en kaarten kwamen met grote aantallen binnen. Het is zo onwezelijk en je hebt het idee dat er geen eind aan komt. Bossen bloemen werden gebracht en leuke cadeautjes. Ik wil via deze weg iedereen bedanken voor al die lieve woorden en felicitaties. Nu maar hopen dat het ook resultaat gaat boeken en dat alle konijnenopvangs in Nederland eindelijk de opnamestop kunnen opheffen. Nogmaals iedereen die op mij gestemt hebben HEEL HARTELIJK DANK. Ook namens al die konijntjes die dankzij u een hoopvolle toekomst tegemoet gaan. Zoals jullie ook wel zullen begrijpen, kan ik niet iedereen persoonlijk bedanken. Mijn volle aandacht gaat nu op dit moment weer naar de konijntjes. Het is heel leuk hoor al die aandacht, maar laat mij maar gewoon mijn ding doen en met de konijntjes bezig zijn. Voor hun heb ik het tenslotte allemaal gedaan.

Hieronder wat foto's van de avond

Namens mij en alle konijntjes HARTELIJK DANK!!!

Open Dag 11 september 2010

2010-09-28T10:26:00.000-07:00

Hallo allemaal,

Na een hele tijd van weggeweest, eindelijk weer eens een berichtje van mij. Ik wil jullie even vertellen over de open dag van 11 september.

Het was een fantastische dag, mooi weer en wat nog belangrijker is er zijn 17 konijntjes gereserveerd. Gezelligheid alom en iedereen had een goed humeur. Stijn heeft de nieuwe verwarmde ziekenboeg geopend. Iedereen sprak lof over de ziekenboeg. Voor mij is er een droom uitgekomen, want konijntjes verliezen door dat ze niet warm konden zitten was voor mij een hel. Maar laat de winter nu maar komen, de zieke konijntjes kunnen vanaf nu in een verwarmde ruimte.

Hieronder een impressie van de dag:

De groep die zich op de open dag voor 100% hebben ingezet. Namens mij en Wim wil ik ze via deze weg nogmaals hartelijk danken.

De Dierenambulance was ook aanwezig. Zij hadden ook een stand, waar ze uitleg gaven over hun werk.

Er lag een gastenboek, waar iedereen wat in kon schrijven. Veel mensen hebben een stukje in het gastenboek geschreven. Ook die mensen wil ik allemaal hartelijk danken voor hun lovende woorden.

In de opvang was het gezellig druk

Ook bij de kraampjes was het een en al gezelligheid

Voor de kinderen was er ook volop te doen. Hier konden de kinderen ballen gooien. Niet alleen de kinderen vonden dat leuk. Ook waren er volwassen mensen die een balletje gooide.

Voor de kleintjes was er een luchtkussen. Daar is ook veelvuldig gebruik van gemaakt.

Konijntje prik, was ook 1 van de spelletjes waar de kinderen zich mee konden vermaken.

Het schminken was een enorm succes. Het was een prachtig gezicht om al die kinderen met leuke gezichtjes rond te zien lopen.

Zijn dit geen prachtexemplaren?

Er was ook nog het spel gewicht raden. Jong en oud hebben een gokje gewaagd. Ze moesten het gewicht schatten van 1 groot en 1 klein konijn.

Na de opening van de ziekenboeg hadden wij nog een leuke attentie voor Ruby. Mede dankzij haar is de actie gestart om geld op te halen voor de nieuwe ziekenboeg.

Hert naambordje dat ik van de vrijwilligers heb gekregen. Pandora's ziekenboeg is vernoemd naar de Vlaamse reus, die vorige winter helaas is overleden aan een longontsteking. Toen kwam ook het idee om een verwarmde ruimte te gaan bouwen.

En dit is dan het resultaat. Ik ben enorm trots en erg blij, dat de zieken konijntjes de komende winter in een warme ruimte kunnen. Ik wil iedereen bedanken, die hebben bijgedrage op wat voor manier dan ook mijn droom waar te maken. Het is moeilijk om met woorden uit te leggen, wat dit voor mij betekend. Maar weet dat ik het niet zonder jullie gekund had.

Is hij niet prachtig geworden

Op deze foto de drie mannen die de hele dag gezorgd hebben, dat de mensen hun auto op een goede plek konden parkeren.

Mannen, hartelijk dank.

En dan tot slot de catering. Ook die was goed verzorgt, gezellig terras buiten en kanjers binnen die ervoor gezorgd hebben dat iedereen zijn natje en droogje had.

Dames Marianne, Brenda en zoon Michael, namens mij hartelijk dank.

Het is een onvergetelijke dag geworden en wat zeker zo belangrijk is er zijn op de dag zelf 17 konijntjes gereserveerd. Daarna zijn er ook nog een aantal afspraken gemaakt door mensen die op de open dag waren geweest.

Namens Wim, mezelf en natuurlijk de konijntjes HARTELIJK DANK AAN IEDEREEN, die deze dag tot een hartverwarmende en gezellige dag hebben gemaakt.

PS Ik wil even nog iemand persoonlijk bedanken. Dat is Herma de Koster. Zij weet wel waarom. Herma bedankt, je hebt een hart van goud!